Datavisualisatie in FluTracker 30/10/2009
De voortgang van de Mexicaanse griep wordt bijgehouden en in kaart gebracht op de FluTracker van Rhiza Labs door Dr. Henry Niman. Door in te zoomen op de Google Maps kaart kan van ieder land de actuele stand van zaken worden weergegeven. Ook cumulatieve data kan worden bekeken. Al het materiaal wordt onder een Creative Commons Naamsvermelding-Niet-Commercieel-GelijkDelen licentie gepubliceerd. Erg handig om te zien hoe het ervoor staat in je omgeving!
PETMAN Prototype
Best eng:
Biped robot that balances dynamically using a human-like walking motion. It is a close relative to BigDog, sharing elements of the mechanical design and control.
Boat Tail op ECOCOOL
Op de blog ECOCOOL.nl staat voor de aerodynamica/ duurzaamheidsliefhebber een interessant artikel over de 'Boat tail', die vrachtwagens weliswaar nog langer maakt dan ze al zijn maar wel zorgt voor een flinke brandstofbesparing:
Een boat tail, een taps toelopende uitbouw aan de achterkant van een vrachtwagen, zorgt voor een brandstofbesparing van 7,5 procent. Dit komt doordat de aerodynamica sterk verbetert, zo blijkt uit wegtesten van het samenwerkingsplatform PART (Platform for Aerodynamic Road Transport).
Ook op ECOCOOL een interview en artikel over de winnaar van de PICNIC Green Challenge van dit jaar: Dean Gregory over RIdgeblade, een revolutionaire, bijna onzichtbare windmolen. Binnenkort ook op uw dak?
Magic Box
Dit was het tweede nummer van mijn tijdschrift Bliksemberichten uit 1982 en waarschijnlijk is dit het enige exemplaar dat nog intact is. Het bestond namelijk uit zes houten doosjes lucifers (uit een oud buurtwinkeltje – de doosjes uit de supermarkt in die tijd waren al van karton), in een zwarte verpakking. Het logo, ontworpen door Herwolt van Doornen, was voor de gelegenheid in het Chinees vertaald (als 'elektriciteit' en 'flitsen' – geen enkele Chinese restauranthouder herkende het woord echter).
In die tijd waren veel nummers van mijn tijdschriftjes vermomd als pakketjes, in doosjes en dergelijke. Ze werden over de post verstuurd naar een kleine kring van abonnees. Het maken van doosjes was nog niet zo eenvoudig en allemaal handwerk.
Wat zou ik veel plezier gehad hebben van Magic Box, een Adobe AIR applicatie gemaakt door Alexander Rulkens waarmee je zelf doosjes kunt ontwerpen.
Het is de winnaar in de categorie 'Form' van de (Un)limited Design Contest, die Premsela en Waag Society hadden uitgeschreven. In een handomdraai heb je een vectorbestand (svg: Scalable Vector Graphics) – dat je vervolgens kunt gebruiken om je doosje uit te laten snijden met de lasercutter in een Fablab, maar het kan ook nog steeds met de hand natuurlijk.
Layar @ Inspiring Night no. 1
Gisteravond gezien: de eerste Inspiring Night in Amsterdam met 25 deelnemers die steden & stedelijkheid een warm hart toedragen.
It is the first evening in a series where we will be looking for crossovers between new media technology, cities and culture. We will put together a group of people with backgrounds in new media, cities and art. The aim of this first night: to create a new public application for Layar: something relating to the city, interactivity, culture… or something else we will stumble upon during the night.
De Inspiring Nights worden georganiseerd door Inspiring Cities: enthousiaste vrijwilligers op zoek naar de ziel van de stad en een website vol verhalen over wat de stad is en kan zijn. En nu ook een avond over technologie en de openbare ruimte – de ruimte tussen de bewoners – en die technologie was Layar. Jeroen Meijer van Muzar.org liet een aantal toepassingen zien van Layar: als bekend informatie die via je mobiele telefoon – met camera – over de werkelijkheid wordt geprojecteerd. Die informatie kan steeds meer alles zijn: de architecten van gebouwen, de openingstijden van een museum maar ook de actuele vertrektijden van een tram of virtuele graffiti. Zonder ingewikkelde technologie, en gratis toegankelijk als je over de juiste telefoon beschikt. Daarna vertelden Adbo El Ali en Frank Nack over het werk aan de UvA over het vastleggen en delen van ervaringen.
In een geïnspireerde, goed geleide brainstorm werden in rap tempo ideeën bedacht voor toepassingen. De groep waarin ik zat nam op verzoek van Minouche Besters een superheld als uitgangspunt: de Bicycle Repair Man van Monty Python – die mensen aan elkaar verbindt op het moment dat ze hulp nodig hebben. Technologie als ijsbreker voor nieuwe contacten. Daaruit kwamen ideeën naar voren als het zichtbaar maken van de subtekst in een gesprek, een automatische tolk, verschillende perspectieven op de stad en de free-beer applicatie (een Augmented Reality adaptatie van de Friend Drink Station van Mediamatic) die mensen met een biertje beloont voor een goed gesprek. En nu maar oppakken, die ideeën!
Sfeervolle fotos' zijn hier te vinden. Een geslaagde avond; wordt vervolgd op 10 december.
Superresolutie 28/10/2009
In 1994 kwam de Apple Quicktake digitale camera op de markt, gemaakt door Kodak. Met een resolutie van 640 x 480 pixels (dat is 0,3 Mpx). Vijftien jaar later kijken we al niet meer op van een 12 megapixel camera (4.000 x 3.000 pixels).
In de filmwereld doet 4K zijn intrede en daarmee de macht van de grote getallen. Een filmbeeldje bij 4K-cinema is 4096 x 2160 pixels, daarvan gaan er normaal gesproken 30 in een seconde. Voor een minuutje film heb je dus 60 x 30 = 1800 beeldjes nodig van elk 8.847.360 pixels, uncompressed (tiff) zijn die 53 MB per stuk, dus dat is al 95.400 MB.
Ga dus maar na wat er komt kijken bij een filmblok van 70 minuten lang in deze superresolutie. (Het is nog de vraag hoe we hier over tien jaar tegenaan kijken, opnieuw 40 maal beter zal het toch niet gaan worden, want wat heb je aan een camera, dan wel digitaal bestand van 480 megapixel?)
Op het Holland Animation Film Festival is op 6 november drie keer een blok van 70 minuten animatiefilm te zien in 4K, voor een deel als resultaat van een 4K workshop bij Waag Society. Zie voor alle informatie dit persbericht.
De toekomst van internet
In de Automatiserings Gids van 23 oktober 2009 is een artikel opgenomen van Thijs Doorenbosch: 'De toekomst van internet laat zich niet voorspellen’.
In het artikel wordt Marleen Stikker geciteerd over het begin van internet:
Marleen Stikker, directeur van Waag Society en burgemeester van de eerste digitale stad ter wereld, vindt dat veel te veel nadruk ligt op ARPANET als voorloper van internet. “De non-gouvernementele organisaties (NGO’s) hadden in de jaren tachtig ook een uitgebreid netwerk voor de uitwisseling van documenten, dat bijvoorbeeld tot in Afrika reikte.” Stikker doelt op Interdoc, waar onder meer het Nederlandse Antenna en SATIS een belangrijke bijdrage aan leverden. In 1990 kwam dit netwerk in beheer van de Association for Progressive Communications, die het uiteindelijk onderdeel maakte van het groeiende internet.
en verderop, over wat wel genoemd wordt 'The Internet of Things' en de OV-chipkaart:
Volgens Stikker is het over vijf jaar zo vanzelfsprekend dat internet in alle dingen om ons heen zit, dat niemand dat meer als bijzonder beschouwt. Zij waarschuwt echter voor de nadruk op efficiëntie die bij opdrachtgevers van technologieontwikkeling overheerst zonder oog voor het gedrag van mensen. “De OV-chipkaart is zo’n voorbeeld. Het is pijnlijk dat het ding zo is ontworpen dat je straks niemand meer mee kan nemen op je kaart. Op je OV-chipkaart kun je alleen zelf reizen. De weerstand tegen zulke keuzes wordt pas duidelijk wanneer de technologieontwikkeling al zo ver is dat aanpassing veel te lastig is.” Daar ziet ze een belangrijke taak voor opdrachtgevers. “Iedereen heeft de mond vol van sociale cohesie maar die wordt bij technologie vaak vergeten, waardoor nieuwe systemen een bijdrage leveren aan het ontstaan van een individualistische samenleving.”
Het artikel geeft ook een overzicht van de mijlpalen in de internetgeschiedenis.
Paper Zoo 26/10/2009
Vorige week een dagje rondgelopen op de Dutch Design Week (DDW) in Eindhoven. Sterk punt van de designmanifestatie is dat die zich op zoveel plekken tegelijk manifesteert in de stad, zo doen veel winkels mee door een speciale etalage in te richten.
Op de expositie 'sustainable design' kwam ik deze zonnepaneeltjes in de vorm van bladeren tegen. Voor een boom op zonne-energie wellicht een aardig alternatief voor de huidige zware panelen.
Hoogtepunt vond ik toch wel de Paper Zoo, een dierentuin van papieren beesten in de 'Witte Dame'. De dieren leken wel op gewone dieren, maar zijn dat toch niet…
De schepsels leven niet echt, al lijken ze soms te ademen. Sommige kun je zelfs voorzichtig betasten, omdat ze nu eenmaal niet in een kooi hoeven. Maar kijk wel uit, want ze zijn kwetsbaar, letterlijk, omdat ze allemaal van papier zijn.
Twitter als bron voor data visualisatie 21/10/2009
Micro bloggen via het populaire Twitter zorgt voor een hoop interessante data zoals wel blijkt uit het werk van Jer Thorp. Door gebruik te maken van de Twitter webservice maakt Thorp intessante filmpjes over het vastleggen van tweets als data.
De filmpjes zijn gemaakt met behulp van Processing, een taal gebasseerd op Java en zeer geschikt voor dit soort doeleinden zoals wel blijkt.
Actiedag tegen klimaatverandering
24 oktober 2009: Een internationale actiedag tegen klimaatverandering
350.org is een internationale campagne die probeert een wereldwijde beweging op gang te brengen om de klimaatcrisis op te lossen. De focus ligt op het cijfer 350 – 350 ppm of delen per miljoen, volgens wetenschappers de veilige grens voor CO2-concentratie in onze atmosfeer. 350 is echter meer dan alleen een cijfer – het is een symbool van waar we met onze planeet heen moeten.
Om de klimaatverandering aan te pakken moeten we snel handelen, allemaal samen – en 2009 wordt een cruciaal jaar. In december komen de wereldleiders bijeen in Denemarken, in Kopenhagen, om een nieuw globaal akkoord over uitstootvermindering te sluiten. Het probleem is dat het verdrag dat nu op tafel ligt, de ernst van de klimaatcrisis niet inziet – het slaagt niet voor de 350-test.
Om alle burgers, de media en onze politieke leiders achter het 350 doel te scharen, wordt de kracht van het internet gebruikt om op 24 oktober 2009 een internationale klimaatactiedag te organiseren. In Amsterdam is een klimaatbetoging op het Museumplein om 12.00 uur.
Harvesting in the City
Last weekend I went forging for wild carrots. Within 45 minutes Cocky Eek and I collected 3 kilos of white carrots in the Erasmuspark. This whole initiative is by Urban Edibles and Urbanibalism. Last Sunday around 19.00 approximately 20 people were invited for an urban dinner at the W.G. Kunst, a former sanatorium as part of the Wilhelmina Gasthuis hospital complex, in Amsterdam.
The meal was completely prepared with vegetables and plants harvested from in and around Amsterdam with various medicinal properties. Each course is like an edible vaccine to make you resistant against and treat you for our urban ailments real or hypochondriac.
A few of the very exquisite items on the menu were the antiflogistic aperitif, against infections in the mouth, an anti-hangover capsule, but also good for your digestion.
The evening also made you think about other aspects of food. We usually don’t think of the [medicinal] value of food, but neither do we think where it is produced, how it is processed or where it is actually coming from. We also discussed the idea of plants having feelings, but also the more political aspect of food. Like the US based multinational Monsanto is actually patenting it’s genetically modified seeds. For example by developing seed technology they produce plants that have sterile seeds, so they would never flower or grow fruit after the initial planting, making many farmers dependent on repurchasing seed for every planting. Imagine if this seed spread to native vegetation, making it impossible for any plant to reproduce fruit.
It also makes you think about our fast life in the city. It took us 45 minutes to harvest the carrot. It took Cocky 2.5 hours to wash the carrots and I think about an hour to scrape and cut the carrots with 5 people. However all the time and effort is completely worth it, the tastes are strong and natural. Especially the taste of bitter, if you think about it, we don’t know how bitter tastes anymore. Through this dinner we learn how the city can supply us with plenty and it gives us a look in the historical roots of recipes.
The whole menu was prepared by Wietske Maas and Mateo Pasquinelli from urbanibalism in collaboration with Cocky Eek and Theun Karelse from Urban Edibles.
Bio-art in de Bouwkeet
Op 12 en 14 november neemt bio-kunstenaar Adam Zaretsky de Bouwkeet van het Stedelijk Museum over, die in november stadssdeel De Baarsjes in Amsterdam aandoet.
De Bouwkeet is geen mobiel museum, maar een mobiel paviljoen dat als uitvalsbasis dient voor workshops, performances, lezingen, wandelingen, discussies en spreekuren. Het is een visitekaartje voor het Stedelijk Museum in beweging. Het onderzoekt wat er van een museum zonder muren overblijft. Wat is een museum nog meer dan een gebouw met objecten?
Adam Zaretsky is in november voor de derde en laatste keer in Nederland vanwege zijn artist-in-residency bij Waag Society. Het Theatrum Anatomicum, de Eko-markt op de Nieuwmarkt en Artis bleken al eerder geschikte podia te bieden voor de kunstenaar, maar De Bouwkeet lijkt wel bijzonder geschikt: tussen het publiek. Zaretsky heeft iets van een standwerker en kan zijn verhaal met veel overtuiging brengen. Het zou wel eens het hoogtepunt van zijn residency kunnen worden!
UPDATE: De locatie in De Baarsjes in november is bij Eetcafé Confusion, Postjesweg 7.
Waag Society @ Wien 20/10/2009
Donderdag 16 oktober vertrok ik samen met Ivonne Dings naar Wenen om de uitreiking van de Erasmus Euromedia Awards 2009 bij te wonen. Dit jaar stuurden we het project The Island in. Een serious game over de geschiedenis van New York voor leerlingen in het voortgezet onderwijs.
De ceremonie vond plaats in het Weense Rathaus. Een imposant gebouw dat dateert van eind 19de eeuw. Het is gelegen in een park en is gebouwd in Vlaams-gotische stijl met tamelijk veel trappen.
Onder de Europese inzendingen bevonden zich 19 projecten van Nederlandse bodem. Merendeel van deze projecten waren tv-documentaires over de Europese geschiedenis, waaronder ook de serie In Europa, welke gepresenteerd werd door historicus Geert Mak. Dit project won uiteindelijk de Erasmus EuroMedia Award 2009. Het project The Island heeft de Erasmus Seal of Approval gekregen voor de kwaliteit en educatieve waarde en dat is een mooie opsteker.
Door het bijwonen van deze ceremonie en het analyseren van de projecten die een prijs toegekend hebben gekregen is het m.i. de vraag in hoeverre serious games projecten passen bij deze award. In eerste instantie gaat het voornamelijk over educatie van recente geschiedenis van Europa, bijvoorbeeld de Berlijnse muur, Kosovo en de Holocaust. Daarna pas de inzet van innovatieve media, waarbij de nadruk ligt op toegankelijke websites.
RepRap masterclass
Een RepRap (kort voor Replicating Rapid Prototyper) is een doe-het-zelf 3D printer. 3D-printers zijn nog erg duur, maar de RepRap kan zijn eigen onderdelen reproduceren, zodat in beginsel een oneindige reeks RepRaps kan worden geproduceerd. Het origineel (RepRap 1.0 Darwin) is ontworpen door Adrian Bowyer, professor aan de Bath University (UK).
In het Fablab Amsterdam en bij Protospace loopt sinds half september een masterclass RepRap, waarin het origineel als uitgangspunt wordt genomen, maar waarbij ook gezocht wordt naar verbeteringen en vastlegging van het maakproces. Wekelijks komt de groep enthousiaste makers bij elkaar om een RepRap te fabriceren. Elke stap in het proces is te volgen op de website.
Op dit moment moet je de electronica voor de RepRap nog los kopen (voor ongeveer $500,-) maar er wordt gewerkt aan reproduceerbare electronica. Er bestaat ook de mogelijkheid voor iets meer ($650,-) een compleet bouwpakket van de RepRap aan te schaffen. De reproducties uit de RepRap zijn niet perfect, maar dat heeft juist ook een speciale charme. Als het exemplaar uit de masterclass klaar is komt het in het Fablab terecht.
Expo op DDW geopend
De Dutch Design Week in Eindhoven is inmiddels van start gegaan. Wie het programma bekijkt gaat het een beetje duizelen, op zoveel locaties worden er interessante designexposities en activiteiten gehouden. De (Un)limited Design Contest is aanwezig met een expo en een Fablab werkplaats in het Gaslab van de TU/e, een vierkant gebouw met veel glas (gebouw nummer 5400 op de campus).
Op vrijdag vind er een feestje plaats en de prijsuitreiking van de contest, tussen 19.00-22.00 uur, met 'food design' van Marije Vogelzang, een Bombay Sapphire cocktail bar, muziek van DJ Clyde en een performance van een graffiti robot.
Opening Teylers Betalab 19/10/2009
Afgelopen donderdag vond in Haarlem de opening van ondermeer het door Waag Society ontwikkelde Bètalab plaats. Jong en oud waren bij de feestelijke opening betrokken. Verheugd konden we zijn met het druk bezochte Bètalab. Men was er druk doende met de verschillende proefjes en instrumenten. Vele malen lieten de Tesla’s van zich horen en zien. Dit geeft aan dat het spel is uitgespeeld. De Tesla's zijn vlak voor de opening nog verder verbeterd en brengen nu nog mooiere klanken ten gehore. De moeite waard om het zelf eens te gaan ervaren in Teylers Museum Haarlem.
Boven: Jong en oud zijn druk doende met de proefjes in het lab.
Onder: Iedereen wordt aan het einde van het spel getrakteerd op het electrovuurwerk van de Tesla's.
Jennifer Willet & Marta de Menezes
Gezien dinsdag 13 oktober in het TA: Waag Society & Vivo Arts School for Transgenic Aesthetics Ltd.
Marta de Menezes en Jennifer Willet zijn cutting edge biokunstenaars en doceren de daarbij horende technieken. Ze voelen zich technisch thuis in het biologisch laboratorium en maken daar ter plaatse kunst toegankelijk voor het publiek. Ze hebben beide specifieke en persoonlijke opvattingen over leven als kunst, het lab als kunstenaarsstudio en de dynamische ethiek van levende kunst. Zij gaven beiden een presentatie van hun werk als spiegel van de huidige stand van zaken in de biotechnologie.
Willet’s onderzoek richt zich op artistieke strategie voor noties van hereniging van belichaming met de taal en representatie van biotechnologie, waarbij een zwaartepunt ligt op ecologische modellen om beter te begrijpen welke onze menselijke positie binnen alles wat tot het biotechnologische gerekend kan worden. Zij laat zich fotograferen in het lab waar normaal alleen met de grootste voorzorgen steriliteit wordt betracht.
Marta de Menezes liet zien dat biologische technologieën kunnen worden ingezet als een medium voor kunst, waarmee ze laat zien dat een laboratorium buitengewoon goed als atelier kan fungeren. Tevens werkt zij nog steeds met traditionele materialen: haar schilderijen staan bekend om hun zeer scherpe en onverwachte wetenschapsvisualisaties. Zij presenteerde onder meer een project waarbij zij in het museum genetisch de vleugels van vlinders van andere patronen voorziet en Decomposing Mondriaan waarin langs organische weg een continue veranderend Mondriaanschilderij wordt (na)gemaakt.
Wat deze kunstenaars gemeen hebben is dat ze de grenzen tussen wetenschap en kunst opzoeken en overschrijden. Om dat te kunnen moeten ze zelf in de huid van de wetenschapper kruipen, de methoden van binnen uit begrijpen en toepassen – anders werkt het niet. Dat zorgt voor bedachtzame kunst waarbij het intellect een grote rol speelt en de esthetiek soms op de tweede of derde plaats staat. De ethische, vaak kritische vragen die ze stellen zijn soms interessanter dan het resultaat. Omdat dit de vragen van het leven zelf zijn, en de antwoorden ons allen aangaan moeten ze gesteld worden en verdienen ze een groot publiek.
Pollution app 17/10/2009
Dankzij Blog Action Day dit jaar kwam ik het programma Pollution voor de iPod/iPhone tegen (op TUAW: Five apps to help save the world). Blog Action Day was overigens dit jaar opnieuw een groot succes, er werden in totaal 31.000 traceerbare blogposts over klimaatverandering geplaatst op 13.000 deelnemende blogs in 155 landen. Maar dat terzijde.
Wat doet Pollution? Het brengt de vervuilingsbronnen in je omgeving in kaart, gebruikmakend van bestaande (openbare) databases. Hoewel er nog zeker het een en ander op de applicatie is aan te merken (trage kaart, herkent Nederlandse postcodes niet) is het opmerkelijk over hoeveel landen er al informatie te vinden is. Pollution toont de categorieën lucht (meetnetten), water, bodem en… microgolven, oftewel openbare wireless access points en antennes van gsm-netwerken. Met de Nieuwmarkt als uitgangspunt komt het programma op 72 vervuilingsbronnen in een radius van 30 km (waarvan 50 antennes – eentje in de Waag…). Per bron kan bekeken worden waar de uitstoot precies uit bestaat. Ook de actuele data van de meetnetwerken is te vinden.
Wat vooral nog wordt gemist is een inzicht in het actuele vervuilingsbeeld – hoe is de luchtkwaliteit in mijn wijk? En dat dan liefst direct in één oogopslag op de kaart. Wellicht als er in de toekomst een openbaar meetnetwerk van burgers beschikbaar is (met behulp van bijvoorbeeld de FING Green Watch), dan zou dit een aanzienlijke verrijking van de kaart zijn.
GreenCube 15/10/2009
Omdat zijn woonplaats, de gemeente Eindhoven, geen afzonderlijke inzameling van groenafval kent, heeft Jens Dyvik (die bij Waag Society zijn afstudeerproject in het kader van Self City deed) zijn eigen composteringsbak ontworpen, de GreenCube.
Het idee is dat meeerdere bewoners hun organisch afval in de bak kwijt kunnen. De gangbare composteringsvaten kunnen een dergelijke afvalstroom echter niet aan. Jens heeft daarom maanden gesleuteld aan een optimaal composteringsproces, zodat zo'n zestien huishoudens kunnen deelnemen.
Wool covered panels isolate the worms through the winter, and can be covered with plants. The roof of the GreenCube can be used for growing vegetables. The worm bag on the inside uses a continuous flow system, so finished compost can be extracted from the bottom without disturbing the conversion process.
Een mooi voorbeeld waar de afvalcyclus het best kan beginnen: dichtbij huis, samen met je buren. De eerste oogst aardappelen, tomaten en bonen (die bovenop de bak worden geteeld) is overigens al binnen.
(Vandaag is het Blog Action Day: Climate Change)
Terug in de tijd: Ecogames 13/10/2009
Op 1 december is het vijftien jaar geleden dat Stichting de Waag, Maatschappij voor Oude en Nieuwe Media werd opgericht, nu Waag Society. In dat kader kijken we af en toe eens terug op wat oude projecten. Zo werd in 1996 de Ecogames Competition (de website draait nog steeds!) georganiseerd:
In de Ecogames Competition 1996 daagt de Maatschappij voor Oude en Nieuwe Media je uit een computerspel te bedenken, waarin op een originele en spannende wijze het milieu aan de orde wordt gesteld.
Er waren behoorlijke geldprijzen met de wedstrijd te verdienen. Het idee was ontstaan tijdens de Doors of Perception 3 conferentie. Dit was de jury, gefotografeerd voor de Waag:
Er waren niet zoveel voorwaarden waaraan de ecospellen moesten voldoen; het ging om de ideeën erachter:
Zorg ervoor dat het ORIGINEEL is! Schieten op milieu-onvriendelijke mensen is niet wat we voor ogen hebben, dat kunstje kennen we inmiddels wel. En een autorace-computergame met elektrische auto's maakt ook weinig kans op de hoofdprijs.
De zes genomineerden kregen zes weken de tijd om samen met een producent van multimedia toepassingen, InfoNederland (info.nl), een demo van hun game te ontwikkelen. Op vijf april 1997 maakte de jury de winnaars bekend. Er was een speciale Greenpeace Prijs voor 'Back to Nature' gemaakt door Wesley Yarde. Winnaar was Debbie Marchena met 'Herrie'. Het zou interessant zijn te weten wat er verder geworden is van de winnaars of de games die zij hadden bedacht. Jammer dat de demo's niet online te zien zijn…
Drie 'screenshots' van de demo's van de winnaars: Herrie, King of the sea en Housevis.
