Eat This Media 30/09/2009
In 2007 is Eat This Media ontstaan uit Interzone en Eat This Records. InterZone organiseerde van 1999 tot 2007 concerten in en rondom Utrecht. Eat This Records was een roemrucht platenlabel in het genre van de electronische muziek.
Zij hebben hun activiteiten gecombineerd onder de naam Eat This Media, met als hoofddoel het promoten van experimentele muziek. Dit wordt gerealiseerd door het organizeren van muziekavonden om naar te luisteren of op te dansen en het uitbrengen van platen. Ze proberen vooral een breed publiek te bereiken, meer dan alleen de 'muziek kenners'.
Vooral GAS is bijzonder, hij gebruikt een enorme videoprojectie (8×4 meter) tijdens zijn optreden. Zoals hier op Transmediale:
GAS @ Transmediale 09 I
GAS @ Transmediale 09 II
Programma
8/ 10 donderdag (ambient)
GAS (aka Wolfgang Voigt oprichter van het Kompakt platenlabel)
9/ 10 vrijdag (drones & postrock)
Troum, N., The Mount Fuji Doomjazz Corporation en 78 RPM
10/10 zaterdag (dubstep & beyond)
T++ (oa de helft van Monolake), Shackleton, Sigha, Untold, DJ Chillum & DJ+
Voor meer informatie zie: festival.eatthismedia.org of mail naar: info@eatthismedia.org
Nog meer mapping: over wiens ‘map’ hebben we het eigenlijk? 29/09/2009
In samenwerking met Arteleku, centrum voor moderne kunst in San Sebastian, en José Luis Pajares, verbonden aan Universiteit Carlos III, Madrid, heb ik de afgelopen week de workshop Your map is not my map georganiseerd.
Uitgangspunt van de workshop is het gegeven dat kaarten, locaties en verhalen subjectief zijn en bron voor zowel herkenning als verwarring. De 5-daagse workshop bestaat uit een lezingenreeks en een hands-on deel waarin de 12 deelnemers werken aan een interactieve applicatie. De deelnemers zijn afkomstig uit diverse plekken in Spanje, de sprekers internationaal: Jose Luis Pajares, Lize Mogel, Giles Lane, Fabien Girardin, Julius von Bismarck en ondergetekende.
Mijn presentatie betreft (het wat en hoe van de) de ontwikkeling van interactieve, locatie gebaseerde toepassingen, waarin participatie, ‘user engagement’ en dramaturgie centraal staan. Projectvoorbeelden zijn Amsterdam Realtime, Frequentie 1550 en Rituelen, maar ook You are not here, Emotional mapping, Layar, Drift en anderen.
Lize Mogel ging in op de tactische, activistische kant van 2D mapping, zoals ook beschreven in haar boek An Atlas of Radical Cartography.
Giles Lane liet verschillende projecten zien die de werkwijze van Proboscis illustreren, zoals Feral Robots en Urban Tapstries, waarin gebruikers zelf onderzoeksactiviteiten kunnen ontplooien en tactische onderzoeksinstrumenten bouwen en inzetten.
Fabien Girardin’s analyse van stedelijke (hybride) ruimtes laat zien in hoeverre strategieën en beleid beïnvloed kunnen worden door bijvoorbeeld het visualiseren van (bel)gedrag van toeristen in grote steden: de toeristen blijken zich niet alleen op de toeristische trekpleisters te bevinden. Zijn presentatie is te bekijken op http://liftlab.com/think/fabien/
Tot slot van de lezingen nam Julius von Bismarck ons allen geblindoekt (!) mee in de bus om – door middel van het aanspreken van andere zintuigen – de openbare ruimte te ervaren. Een bijzonder ervaring. Sowieso liet Julius na terugkomst een aantal bijzondere projecten zien, zoals zijn Fulgurator.
Overdag werkten de deelnemers aan hun eigen projecten. M.b.v. de Mscape software zijn een ‘geluidssculptuur’ en een tijdsmachine ontwikkeld die verleden, heden en toekomst van de (deels nog onbebouwde) omgeving van Arteleku centraal stellen. Het bestaande masterplan waarin die omgeving tot woonblokken wordt omgevormd speelde daarin een kritische rol.
MapGallery op GIS conferentie 28/09/2009
Terwijl PICNIC '09 in volle gang was, werd in de Doelen in Rotterdam de GIS Conferentie gehouden. GIS staat voor Geographic Information System(s). Op het tweedaagse evenement kwamen bijna 1.500 bezoekers af. Die konden ook de Mapgallery bekijken, een tentoonstelling met posters op A0-formaat van diverse GIS-projecten. Daartussen bevond zich ook het project Powermapping van Niels van der Vaart en Waag Society. De kaart (eerder ook gebruikt voor Waag Society magazine in mei) helaas viel niet in de prijzen (voor de beste kaart/GIS-project).
Amsterdam Realtime revisited
Een goede reden om de projectsite van Amsterdam Realtime opnieuw te bezoeken:
Als uit de hand gelopen nostalgie-project hebben Bente van Bourgondiën en ik in overleg met Esther Polak wat tijd besteed om de ooit door ons gemaakte postproductie-Flash-CD van A'dam Realtime aan te vullen en om te werken tot een online versie. Die nieuwe versie draait nu op het domein van de projectsite realtime.waag.org, die na 2003 eigenlijk niet meer was bijgewerkt. Uiteraard heb ik dat stiefkindje met bijbehorende filmpjes etc. ook nog steeds beschikbaar gehouden als tijdsbeeld en voor de html-only people.
Inhoud/teksten komen grotendeels overeen met de oude site, maar zijn iets meer toegeschreven naar 2009, bevatten meer foto's, het links-lijstje opgeschoond en ge-update, fotosectie toegevoegd over de
oorspronkelijke tentoonstelling, en vooral dit: je kunt nu alle deelnemers/sporen geanimeerd terugkijken zoals op de CD!
P.S. Op 6 oktober heeft Esther een optreden 'Elastic Mapping' in NIMK.
Postduif met rfid-chip
Postduiven uitgerust met een rfid-chip (in het standaard duivenringetje, dus duifvriendelijk) verspreiden vanaf eind september liefdesboodschappen in Amsterdam. Onder de titel 'I dove you' worden de boodschappen doorgegeven aan de geliefden, zodra de duiven zijn geland. Op de website is te zien waar deze zich bevinden. Honderd duiven in Amsterdam nemen deel aan het project, dat is bedacht door kunstenaars Sylvain Vriens en Teun Castelein. De boodschappen kunnen worden opgegeven via de website.
Foto’s van PICNIC YOUNG 24/09/2009
Wat eerste beelden vanaf PICNIC YOUNG, waar vanmorgen minister Plasterk samen met burgemeester Job Cohen op bezoek was en een kijkje nam bij de vele workshops met honderden leerlingen uit het voortgezet onderwijs. De foto's zijn van Marco Baiwir.
Een uitgebreidere selectie foto's zullen we binnenkort publiceren op onze gallery.waag.org.
Flux over nanotechnologie
Het Rathenau Instituut brengt vandaag een nieuw nummer uit van het magazine Flux, met daarin een uitgebreid dossier over nanotechnologie. Het onderwerp wordt van diverse kanten belicht.
In het Dossier nanotechnologie:
- Nano op je bord Willen we dat? Flux zette voor- en tegenstanders aan tafel.
- Wetenschap, de industrie, de consument en de politiek gingen in debat.
- Kleine deeltjes, veel vragen. Wat zijn de mogelijke risico’s van kunstmatige nanodeeltjes? En wie houdt daar toezicht op?
- De nieuwe technologische golf Trendcatcher Rinie van Est pleit voor een menselijke duurzaamheid.
- Zes vragen aan Peter Nijkamp, voorzitter van de Commissie Maatschappelijke Dialoog Nanotechnologie. ‘Hoe voer je een dialoog met de samenleving?’
- Homo Constructus In een essay plaatst Malou van Hintum kanttekeningen bij het paradijs vol gelukkige mensen.
- Duurzame energie & Goedkope zonnecellen.
- Gezondheid Intelligente pillen en de dokter in je broekzak.
- Synthetische biologie Craig Venter verwacht voor eind 2009 kunstmatig leven.
- NL Nanoland Overzicht van de Nederlandse nanotechnologiekennis en – industrie.
- Financiering Promovendus Frank van der Most: ‘Verdeling nanogeld zorgt voor hoofdbrekens’.
- Spinozapremiewinnaar Albert van der Berg met zijn wegwerp Lab-on-a-chip.
Verder in dit nummer ook een interessante bijdrage van Karin Spaink over het Elektronisch Patiënten Dossier (EPD). Flux is op aanvraag verkrijgbaar via het Rathenau Instituut. Een aanrader.
Blog Action Day: Climate Change
15 oktober is het weer Blog Action Day. Eén dag om over één onderwerp wereldwijd te bloggen, om zo zoveel mogelijk mensen te bereiken. Dit jaar is het onderwerp: Climate Change.
Ook bloggen op 15 oktober over klimaatverandering? Meld je blog aan op blogactionday.org. De twitter feed is te vinden op @blogactionday (gebruik #bad09 in je berichten).
Earth Overshoot Day 23/09/2009
Het jaar is alweer bijna voorbij. Op 24 september kunnen we Oud & Nieuw gaan vieren.
Earth Overshoot Day markeert een groot moment: de dag waarop de mensheid alle grondstoffen die de aarde in een jaar produceert heeft opgebruikt. We hebben bijvoorbeeld wereldwijd meer bomen gekapt dan er in een jaar teruggroeien en meer vis gevangen dan er in een jaar geboren wordt. Dit noemen we overshoot. Dat kunnen we een tijdje volhouden, maar al na korte tijd lijdt het tot het verlies van bronnen waar ons voortbestaan van afhangt.
Mondiaal hebben we eigenlijk 1,4 planeten nodig om onze levensstijl te kunnen voortzetten. Met andere woorden, in minder dan 10 maanden gebruiken we de hoeveelheid grondstoffen waar de aarde 12 maanden voor nodig heeft om ze te regenereren. De resultaten hiervan worden met de dag zichtbaarder. Klimaatverandering, een gevolg van het sneller uitstoten van CO2 dan dat de aarde het op kan nemen, is een van de meest urgente. Maar er zijn er meer: minder bosoppervlak, afname van soorten, uitgeputte visgronden, te weinig zoet water…
In Amersfoort gaan ze 24 september een Overshoot Party houden. Op het programma staan spelletjes, muziek, oliebollen, films, vuurwerk en een oudejaarsconference…
FabFi: wireless in Afghanistan
Afghanistan heeft niet bepaald een goede internet infrastructuur en dus er zijn maar weinig mensen die een (goede) internetverbinding hebben. In het FabLab van Jalalabad hebben ze daar wat op gevonden: met eenvoudige middelen wordt het wireless signaal vanaf een doorsnee router verspreid over een afstand tot 15 kilometer. Op die manier worden scholen, het ziekenhuis, de universiteit en andere organisaties van een internetverbinding voorzien. Daarmee weten ze een snelheid van 4,5 Mbps te halen. Hoe doen ze dat?
FabFi is een open source project. Om de wireless links aan te leggen wordt nog geen $ 200 aan materiaal uitgegeven, en afgezien van de router wordt alles in het Fablab ter plaatse gemaakt. Om het signaal over grotere afstanden te verplaatsen, gebruikt men 'reflectors', zoals op de foto te zien, een parabool overtrokken met kippengaas. Hiermee wordt een Intelsat-verbinding vanaf het Fablab via een toren naar diverse locaties getransporteerd, tot dusver zonder enige hinder van weersomstandigheden, smog of (enkele) grote bomen. Op de website zijn alle instructies te vinden voor het maken van de complete installatie. Voor wie geïnteresseerd is de techniek achter FabFi kan hier terecht.
In practice, we mount commercial wireless routers on a fabbed RF (Radio Frequency) reflector with a wire mesh surface that redirects the RF energy. Reflector gain depends on the materials used and the size of the reflector, but has been measured as high as 15dBi with some of the current designs.
FabFi reflectors use the property of parabolic shapes (Y=cX^2) that a when a vector travelling perpendicular to a parabola's directrix hits the surface of the parabola it is reflected to the parabola's focal point. (see Mathworld for more on this…) By attaching a RF reflective material such as window screen or chicken wire to a frame that forms the shape of a parabola in three dimensions and then attaching our wireless router to the reflector at the focal point we can precisely concentrate and direct the RF energy coming from the router in transmission and efficiently collect RF energy from the paired router in reception.
Er is een website van het FabFi-project en een interessante blog. Het wordt deels gefinancierd uit de verkoop van t-shirts en wie dat wil kan donateur van het project worden (eenvoudig, via Paypal). 1
- (Met dank aan Klaas Hernamdt van Fablab Nederland) [back]
Eerste blik vanaf PICNIC ‘09
De eerste foto's van het Augmented City Lab op PICNIC op PICNIC '09. Het zal helemaal vol!
Layar met 3D
Layar staat internationaal steeds vaker in de schijnwerpers. De 'augmented reality'-laag voor mobiele toepassingen, ontwikkeld door SPRXmobile uit Amsterdam kwam aan de vooravond van de Augmented City Lab op PICNIC '09 wereldwijd in het nieuws door het bericht op ondermeer Mobilecrunch dat de toepassing binnenkort wordt voorzien van 3D-mogelijkheden:
With 3D, third-party developers can now tag real-life objects with three-dimensional text, place 3D objects on top of real-world space and create multi-sensory experiences. The general idea behind the addition of 3D capabilities to Layar is to encourage developers to create more realistic and immersive augmented reality browsing experiences for mobile devices.
Meer screenshots en video's van Layar in actie met 3D staan op de 3D-pagina op de website van Layar. Er is natuurlijk ook een demo te zien op PICNIC '09.
D-touch 21/09/2009
Misschien op te schalen tot pleingrootte?
d-touch is a visual markers recognition systems that enables the development of low-cost tangible user interfaces and mixed reality applications. d-touch supports markers that are both machine-readable and visually communicative to humans.
Een geënsceneerde conferentie 17/09/2009
Niet alles is wat het lijkt:
Deze zondag (20 september, 13-19 uur) is de eenmalige uitvoering van Any other Business, een project van Prix de Rome 2009 winnares Nicoline van Harskamp. Het evenement is op een unieke wijze opgezet als een gewone conferentie en vindt ook plaats in een gewoon conferentiecentrum. Maar ieder programmapunt is in scene gezet. In drie verschillende ruimtes zullen vijfendertig acteurs in een tijdsbestek van zes uur, tien bijeenkomsten uitvoeren. In de loop van de middag ontwikkelt zich een intrigerend verhaal, omdat de ‘sprekers’ steeds minder hun neiging tot handelen ipv spreken kunnen onderdrukken. Als een onverwachte gebeurtenis de conferentie opschrikt, is de zelfbenoemde ‘voorhoede van de politiek bewuste klasse’ niet in staat redelijk te blijven of woorden te vinden voor wat zich heeft voorgedaan.
Wat is “niet commercieel”? 15/09/2009
Creative Commons hebben onderzoek gedaan naar de betekenis van "niet commercieel". Twee derde van alle Creative Commons gelicentieerde werken zijn onder de voorwaarde "niet commercieel" gepubliceerd.
En toch is een van de meest gehoorde kritieken op de Creative Commons licenties dat de term niet-commercieel niet voldoende duidelijk gedefinieerd zou zijn.
Uit het onderzoek dat beperkt is op de VS blijkt dat makers en gebruikers redelijk overeenstemmen in hun interpretatie van niet commercieel:
More than a three-quarter majority of both groups agrees that it is “definitely” a commercial use if money is made from the use of a work in some way, including
directly from the sale of a copy of a work, or from online advertising around or in connection with the work, where the user makes money from the ads. Further, 6
in 10 of all respondents evaluate uses in connection with online advertising as “definitely” commercial, even if only enough money would be made to cover the cost of website hosting. More than 6 in 10 creators and users also consider use by a not-for-profit organization “definitely” commercial.
In het algemeen zijn gebruikers net wat strenger wat de beoordeling van niet-commercieel betreft.
Er is één duidelijk verschil tussen gebruikers en makers: voor beiden is persoonlijk en privé gebruik niet-commercieel. Gebruikers accepteren persoonlijk en privé gebruik duidelijk makkelijker als niet-commercieel dan de makers.
Creative Commons hebben ook de antwoorden van de VS-gebruikers en -makers vergeleken met de antwoorden van "Creative Commons Friends and Family". Dat zijn mensen die bij de ontwikkeling en het gebruik van Creative Commons licenties op een manier nauwer betrokken zijn.
In het algemeen stemmen de Creative Commons Friends and Family (CCFF) met de VS populatie overeen. In sommige punten zien de CCFF bepaalde soorten van gebruik als minder commercieel dan de VS populatie; bijvoorbeeld het plaatsen van content met advertenties of gevallen van 'cost recovery'.
De volledige bericht is online beschikbaar: http://wiki.creativecommons.org/Defining_Noncommercial
Augmented Reality in a Contact Lens
"These lenses don’t need to be very complex to be useful. Even a lens with a single pixel could aid people with impaired hearing or be incorporated as an indicator into computer games. With more colors and resolution, the repertoire could be expanded to include displaying text, translating speech into captions in real time, or offering visual cues from a navigation system. With basic image processing and Internet access, a contact-lens display could unlock whole new worlds of visual information, unfettered by the constraints of a physical display."
"Besides visual enhancement, noninvasive monitoring of the wearer’s biomarkers and health indicators could be a huge future market. We’ve built several simple sensors that can detect the concentration of a molecule, such as glucose. Sensors built onto lenses would let diabetic wearers keep tabs on blood-sugar levels without needing to prick a finger."
"So far, besides our glucose monitor, we’ve been able to batch-fabricate a few other nanoscale biosensors that respond to a target molecule with an electrical signal; we’ve also made several microscale components, including single-crystal silicon transistors, radio chips, antennas, diffusion resistors, LEDs, and silicon photodetectors. We’ve constructed all the micrometer-scale metal interconnects necessary to form a circuit on a contact lens. We’ve also shown that these microcomponents can be integrated through a self-assembly process onto other unconventional substrates, such as thin, flexible transparent plastics or glass. We’ve fabricated prototype lenses with an LED, a small radio chip, and an antenna, and we’ve transmitted energy to the lens wirelessly, lighting the LED. To demonstrate that the lenses can be safe, we encapsulated them in a biocompatible polymer and successfully tested them in trials with live rabbits."
Zie verder: spectrum.ieee.org
Over groene mensen en dronken vissen 12/09/2009
Gisteravond gezien een nieuwe aflevering van Adam Zaretsky's VASTAL in de Flamingozaal van Artis – een passende gelegenheid voor een avond over biokunst met uitzicht op een nachtelijk verlaten dierentuin. VASTAL staat voor VivoArts School for Transgenic Aesthetics Ltd. Sprekers naast Adam: Huub de Groot en Rich Pell.
Huub de Groot is professor aan de faculteit wiskunde & natuurwetenschappen van de universiteit Leiden. Hij sprak over biotechnologie en over het conflict tussen emotioneel (ver)oordelen en de ratio. Er kan steeds meer maar de burger pikt het niet, althans niet voldoende om ten volle van de potentie gebruik te maken. Een voorbeeld waar dat wel lukt is de roze/rode kleur van goedkope kweekzalm. Die wordt sinds een aantal jaar veroorzaakt door het kunstmatig molecuul astaxanthine dat inmiddels wordt geproduceerd door een gist dat aan de zalm wordt gevoerd. Door deze omweg wordt de kunstmatige kleurstof alsnog als 'natuurlijk' gelabeld én wordt veel geld bespaard. Met tevreden consumenten tot gevolg.
Huub's onderzoek gaat over fotosynthese. Dat kan op termijn een enorme bijdrage leveren aan reductie van CO2 uitstoot. Zo kan genetische modificatie worden gebruikt om organismen te creëren die waterstof produceren, of langs andere weg energie opwekken en vasthouden. Planten zijn daarbij het bronmateriaal. Maar terwijl planten de door hen opgewekte energie moeten gebruiken om te groeien en wortels en zaden te maken, kan dat bij kunstmatig gegenereerde organismen achterwege blijven waardoor ze veel efficiënter worden.
Door slim gebruik te maken van genetische bouwstenen en koppelingen te maken tussen dieren en planten kunnen nieuwe organismen worden gemaakt die gebruik maken van zonlicht om te overleven. Er zijn slakken die algea eten en daarna fotosynthese gebruiken; op termijn wellicht zullen fotosyntetiserende mensen tot de mogelijkheden behoren. Een mens verbruikt slechts 100 Watt en minder als hij zit of rust – zonneenergie wordt een uitkomst.
Daarna kwam Rich Pell aan het woord. Rich is medeoprichter van het Institute for Applied Autonomy dat zich tussen kunst en wetenschap begeeft. Hij stond aan de wieg van The Center for Postnatural History dat zich toelegt op het verzamelen en tentoonstellen van genetisch gemodificeerde organismen. De collectie omvat onder meer de in de VS vrij verkrijgbare gloeivis, genetisch gemodificeerde planten en dode muggen die gebruikt zijn voor onderzoek om malaria de wereld uit te helpen. Waar geen exemplaren voor handen zijn worden maquettes gemaakt van de plekken waar ze worden onderzocht.
Nu we steeds meer weten van hoe DNA – en dus het leven – in elkaar zit komt het maken van levende organismen binnen handbereik. Bij bedrijven als DNA 2.0 kan iedereen tegen redelijke kosten een willekeurige DNA sequentie laten produceren. Ook komen er databases met gestandaardiseerde onderdelen, en wedstrijden om die databases uit te bereiden met open-source DNA partjes. Met die partjes kan heel letterlijk genetisch worden geprogrammeerd. Een onschuldig voorbeeld is bacterie die gevoelig is voor licht en zo een afbeelding kan reproduceren. De sky is de limit en de ontwikkelingen gaan razendsnel.
Registry of Standard Biological Parts
In het nagesprek kwam vooral de noodzaak tot samenwerken tussen kunst en wetenschap én verschillende disciplines binnen de wetenschap aan de orde. De wetenschapper wordt ingenieur die de natuur niet alleen begrijpt maar verandert en verbetert. Kunstenaars hebben een rol als inspirator, betekenisgever, mensen die een brug slaan tussen wat mogelijk is en denkbaar. In de praktijk werkt Huub al veel samen met Adam wiens praktijken hij grote waarde toedicht – zonder spoor van dédain dat je elders soms tegenkomt.
De veelal ethische dilemma's rondom "spelen met leven" kunnen niet binnen de grenzen van de natuurwetenschappen worden opgelost – die zijn in principe amoreel en uit op de vooruitgang perse. VASTAL is een poging om met het publiek in discussie te gaan en de benodigde kruisbestuiving tot stand te brengen. Wat mij betreft is die poging geslaagd. Dinsdag 15, en zaterdag 19 september zijn de volgende afleveringen.
Oh ja, de dronken vissen. Wetenschappers van de UvA zijn erin geslaagd om fotosynthese en fermentatie te combineren. De in de natuur totaal gescheiden processen kunnen in het laboratorium worden gecombineerd met als resultaat organismen die zelf alcohol produceren. Of dronken vissen daar gelukkig van worden is onbekend maar de wetenschap ziet het als kans – en de kunst vast ook.
QuickTime icon restyle 10/09/2009
De meeste mensen klikken er regelmatig op, en je weet ze vaak bijna blindelings te vinden: programma-iconen. Soms wordt er wat aan geschaafd, maar meestal veranderen ze niet al te sterk van uiterlijk, om de herkenbaarheid niet te schaden.
Apple heeft het aangedurfd om het vertrouwde QuickTime-icoon met de introductie van de meest recente versie (10.0) grondig te restylen. Het oude icoon zag er zo uit:
Een Q met een extra streepje, waardoor het een soort klokje werd, uitgevoerd in de Aqua-blauwe stijl die ook de eerste versies van OS X kenmerkte. Kennelijk werd gedacht, we zijn nu bij versie tien, nu maar eens iets nieuws (Steve Jobs was toch even niet in de buurt), en dat werd deze:
De Q is nu in metallic grijs uitgevoerd, met een Aqua-blauwe opvulling. Opvallend is dat hét onderscheidende kenmerk van het logo, het extra streepje, is verdwenen. Daarentegen heeft de Q nu een tot het midden doorgetrokken stok. Vooral tussen een rijtje andere iconen is deze nieuwe versie een stuk minder herkenbaar geworden. Het is nu meer een soort onduidelijke blauw-grijze puist. Het is ook de vraag wat er nu gaat gebeuren met de grijsvariant die op de iPhone wordt gebruikt:
Hier werkt het logo (met extra streepje) juist zo goed, omdat het (mee)draait als je het scherm van verticaal naar horizontaal beweegt (of omgekeerd).
Zonnepaneel van… haar 09/09/2009
Het einde aan het silicium-tijdperk voor zonnepanelen is aangebroken. Een Nepalese jongen van 18, Milan Karki, heeft een zonnepaneel uitgevonden op basis van menselijk haar. Lees erover in Gizmodo, die hem al de nieuwe Edison of Tesla noemt. Misschien de winnaar van de Green Challenge van volgend jaar?
Bio Art bij De Avonden 07/09/2009
Biokunst is kunst met levende organismen. Biokunstenaars werken met bacteriën of embryo's en verkennen daarmee de grenzen tussen kunst en wetenschap. VPRO radioprogramma De Avonden had op 4 september een gesprek met Lucas Evers over de residency van Adam Zaretsky, genetische manipulatie en bio-kunst. Nu te vinden op de website van de VPRO:
older posts »