jump to navigation

90% minder geluid rond luchthavens 20/04/2010

Geluidsnet.nl meet al enige jaren continue het vliegtuiglawaai van Schiphol door middel van een burgermeetnetwerk. Tijdens het vliegverbod was het rond Schiphol en andere luchthavens in Nederland 90% stiller dan normaal, zo blijkt uit de metingen. Het gemiddelde geluidsniveau (LAeq) in Lijnden, vlak boven Schiphol was vrijdag 16 april 49,2 dB(A). Het normale niveau is circa 60 dB(A). Bij de AWACS basis Geilenkrichen in Onderbanken (Limburg) is 51,4 dB(A) gemeten. Ook hier is 60 dB(A) het normale gemiddelde. Het verschil van -10 dB(A) komt door de logaritmische decibel schaal overeen met 90% minder geluid. Een stofzuiger in de huiskamer geeft bijvoorbeeld een niveau van 60 dB(A), de koelkast 50 dB(A).

Rust in het luchtruim

Rust in het luchtruim - alle meetpunten in het groen

Bij de start van het vliegverbod gingen er in deze stilte bij Geluidsnet toch direct alarmbellen af: de automatische bewaking zag dat er geen radarinformatie meer binnen kwam. (Bron: Geluidsnet.nl, de website wordt gehost door Culture Grid)

Parasitaire robots 08/04/2010

Van sommige robots krijgen we nooit genoeg. Een Mexicaanse artiest ontwerpt robots die vuilnis als energiebron gebruiken!

A Mexican artist has created a series of robots as art forms that depict human life in a consumption based society.

Symposium: TransNatural 14/03/2010

Op 13 maart gezien: symposium en tentoonstelling MultiPlex: TransNatural in Amsterdam.

TransNatural

Hybride kunstenaars, architecten, wetenschappers & homo universalis Koert van Mensvoort gaven onder leiding van Klaas Kuitenbrouwer (VP) presentaties over 'de nieuwe natuur'. Die nieuwe natuur kan volgens de sprekers van alles betekenen: sensoren die onze mentale en fysieke toestand voortdurend in de gaten houden (Tobie Kerridge, Material Beliefs); 'levend' architectonisch materiaal van eenvoudige zichzelf reproducerende cellen (Rachel Armstrong); het recyclen van onverwacht afval als molenwieken, wasmachines en plastic kozijnen (Superuse – Jan Jongert van 2012 architecten); genetisch gemodificeerde hypoallergene huisdieren en een vertaalcomputer die de baas vertelt wat het dier blaft of miauwt (Elio Caccavale). Koert van Mensvoort vraagt zich af of de natuur zoals we die menen te kennen nog wel bestaat en of het onderscheid natuur – cultuur nog wel relevant is: echt en nep zijn niet meer van elkaar te onderscheiden.

Fake for Real Memory Game - Next Nature / Koert van Mensvoort

Fake for Real Memory Game - Next Nature / Koert van Mensvoort

Omdat de wetenschap zo snel gaat blijft het publiek achter en weigert het de nieuwe mogelijkheden te accepteren. Denk aan de debatten rond kernenergie, genetisch gemodificeerd voedsel en de inenting tegen baarmoederhalskanker. Om eendimensionale emotionele afwijzing te voorkomen is het volgens alle sprekers noodzakelijk dat wetenschapper en publiek nader tot elkaar komen. Enerzijds door hen de labs in te brengen en hands-on te confronteren met wetenschappers en het wetenschappelijke proces. Anderzijds door het toepassen van slimme visualisaties, bij voorkeur in de vorm van 'speculative design': artistieke verbeeldingen van een toekomst waarbij de technologie maximaal is doorontwikkeld. Tenslotte – niet genoemd – zou de wetenschapper ook wat sensitiever kunnen worden ten aanzien van wat er in de maatschappij leeft.

Zie voor een goed voorbeeld van speculative design de Nano Supermarket van Next Nature. Designers maken vaak beangstigende technologie tastbaar waarna het publieke debat zijn werk kan doen. Dat is althans het idee.

MyBio door Elio Caccavale

MyBio door Elio Caccavale

Het was een eclectische ochtend. Ik vraag me af waar de echte innovatie plaatsvindt: bij de speculative designers of in het lab bij de hard-core wetenschapper. En besluit dat laatste. Werkelijk interessant is wat er in de krochten van de wetenschap gebeurt en dat is zelden een hapklaar verhaal, ook niet met behulp van een slimme visualisatie. Het publiek zal toch echt de handen & hersenen uit de mouwen moeten steken en zelf de diepte in moeten gaan. Wil het dat niet, dan blijft het resultaat erg gevoelig de verraderlijke emotionele (voor-)oordelen die je nou juist wilt voorkomen. De projecten van 2012 architecten vermijden die valkuil – bij hen geen speculatieve ontwerpen maar gebouwen en structuren die werken. Zij werken heel direct en met tastbaar resultaat aan de toekomst die zij willen bereiken. Dat zouden veel meer designers mogen doen.

Espressobar Sterk2
Gerecyclede espressobar van 2012 Architecten.

De tentoonstelling Multiplex: TransNatural is nog tot 19 maart te bezoeken in de Verdieping.

The World in a Shell 14/12/2009

containertentnight_crop

In The World in A Shell, een kunst & wetenschap-project van kunstenaar Hans Kalliwoda, gaat een high-tech eco-container de wereld over om informatie en verhalen te verzamelen over de omgeving waar deze zal belanden, een serie zeer uiteenlopende klimaten en een verscheidenheid aan mensen en culturen. Over een jaar zal de container in de Kalahari woestijn aankomen. Iedereen kan de container op zijn route volgen via het internet, via de website van The World in A Shell. Op zijn plek aangekomen zal de container zich ontvouwen als een soort schelp.

Instructables Restaurant 10/12/2009

instructables

Vandaag zijn alle ontwerpen van het drukwerk voor het Instructables Restaurant de deur uit gegaan: elf banners, drie soorten stickers en negen verschillende scheurblokken met 'instructables' (een woord dat je niet te vaak moet typen, want dan draai je na verloop van tijd vanzelf de c en de u om) en vierkante vellen papier voor de 'drunken drawing robot'. Het restaurant wordt volgende week ingericht in het Theatrum Anatomicum van de Waag, voor de viering van het 15-jarig bestaan van Waag Society. Alle onderdelen van het restaurant, het meubilair én het eten, komen rechtstreeks van de website instructables.com. Voorzover we weten is dit het eerste Instructables Restaurant in de wereld. It is an experiment in "digesting free internet culture".

Hier is alvast een fraai voorproefje hoe het restaurant eruit komt te zien (een artist impression, zou een architect zeggen):

persbeeld4

Climate Scoreboard 08/12/2009

The Climate Scoreboard uses the C-ROADS simulation to calculate the long-term climate impacts of proposals under consideration in the negotiations to produce a global climate treaty. Embedded Scoreboards automatically update as the deal improves. Watch the video (top right corner) for background and explanation of features.

Citizens research 02/12/2009

picture-2

Op 1 december is de Urban EcoMap Amsterdam gelanceerd, een website die de energie- en afvalstromen van de Amsterdamse stadsdelen in kaart brengt. Het is een rechtstreeks afgeleide site van een eerdere EcoMap San Francisco, voortgekomen uit de Connected Urban Development, een initiatief van Cisco. Op dit moment is er eerlijk gezegd nog niet zo veel spannends te zien op de EcoMap. Dat komt met name omdat er nu nog geen realtime data beschikbaar is.

picture-1

Bekijken we (vanuit de Waag) even ons eigen stadsdeel, Centrum, dan blijkt dat het boven het stedelijk gemiddelde zit, behalve waar het de CO2-uitstoot betreft, en nog ver verwijderd is van de doelstelling. Tja, dat zegt nog niet zoveel (en ik zou het verloop van groen naar wit hebben omgedraaid). Wat een goede toevoeging aan het kaartmateriaal zou kunnen zijn is data afkomstig uit meetnetten, liefst een burgermeetnetwerk zoals Geluidsnet, dat zijn waarde voor burgers heeft bewezen als een belangrijk middel in de dialoog tussen burgers, overheid en het bedrijfsleven over de overlast van het vliegverkeer. Daarmee zou bijvoorbeeld de actuele luchtkwaliteit in kaart gebracht kunnen worden. Op PICNIC werd de Green Watch aangekondigd, een GPS-horloge dat gegevens over (lucht)verontreiniging kan doorsturen naar een server. Maar liever nog zou je dergelijke sensoren ingebouwd zien worden in mobiele telefoons. Ik draag zelf geen horloge, maar kijk voor de tijd op mijn telefoon. Die zouden bij uitstek geschikt zijn om als middel voor citizens research te dienen. Er is vast wel ruimte te vinden voor nog een paar sensoren. De rest van connectiviteit zit al in de moderne smartphone ingebouwd.

Angry Mermaid Award

Stukje activisme – je mag ook in 't Frans stemmen, want daar is de naam van de prijs veel mooier: "Grand Prix de la Sirène en Colère".

“Visit http://www.angrymermaid.org and cast your vote for the Angry Mermaid Award to help decide which company or lobby group is doing most to sabotage effective action on climate change. You can vote until 13 December 2009. The winner of the Angry Mermaid Award will be presented at an Award ceremony in Copenhagen on 15 December."

P.S. Shell behoort ook tot de genomineerden.

Eindelijk: internet in de trein 26/11/2009

9292_04

Het heeft even geduurd, maar vanaf volgend jaar gaan de eerste treinen rijden waarin reizigers gratis kunnen internetten, zo meldt het ANP vandaag. Met de gratis internettoegang wil minister Eurlings het reizen per trein „nog aantrekkelijker” maken en trekt daar 1,6 miljoen euro voor uit. Volgend jaar rijden de eerste treinen met draadloze internetverbinding rond. In 2012 zijn alle treinen van Arriva en alle intercity's van de NS ermee uitgerust, aldus de minister.

De vervoerders zelf investeren hier ook in. Eurlings stelt als voorwaarde dat ze de internettoegang gratis aanbieden aan de reizigers. De NS worstelt al enkele jaren met de installatie van internet in de treinen. Wij zijn benieuwd hoe ze het gaan aanpakken. Met een beetje geluk kunnen we in een stilstaande trein in ieder geval het internet op… zeker handig voor wie een iPod touch heeft en toch zijn Personal Travel Assistant wil kunnen raadplegen.

Daar ben ik 22/11/2009

Deze week viel (samen met de KIJK) het virtuele pop-up boekje 'DAAR ben ik' in de bus. Met het boekje ga je naar de website daarbenik.nl, houdt het voor je webcam en de website tovert dan de zwart-wit plaatjes om in een geanimeerd Flash-landschap. Het verhaal gaat over 'daar', in de savanne, die steeds droger wordt door de klimaatverandering. Prachtig uitgevoerd en ook een mooi verhaal; telkens als het een bladzijde omslaat, krijg je ook weer een nieuw onderdeel te zien.

Het boekje is een onderdeel van de HIER klimaatcampagne, in dit geval uitgevoerd samen met de NCDO. De zwart-wit plaatjes werken als een soort marker voor de Flash-applicatie (door dit plaatje 1:1 uit te printen is het mogelijk de eerste afbeelding op te roepen – zorg wel voor voldoende omgevingslicht). Het linkerplaatje roept dus het rechterbeeld op:

daarbenik

Piepschuimletters in een videoclip 20/11/2009

band-totaal-klein

Voor een videoclip van de band 'El Pino & The Volunteers' wilde Jaap Hermans ('Herr Jaapmans') teksten gebruiken en heeft daarvoor in het Fablab 600 letters van piepschuim gemaakt, officieel geëxpandeerd polystyreen (EPS) geheten. Dat heeft als eigenschap dat het licht is (het bestaat voor 98% uit lucht) en makkelijk verwerkbaar. Maar piepschuim zagen, dat geeft toch een hoop rommel (die overal aan blijft plakken)? Niet wanneer je een lasercutter gebruikt!

Je zou dit natuurlijk ook kunnen doen met videobewerking achteraf, maar hier is bewust gekozen voor een fysieke vorm. Wel is de vraag natuurlijk wat er daarna met de letters is gebeurd. Misschien kunnen ze nog worden gebruikt tijdens optredens (leuk voor een achterwand)? Wellicht zou er in het Fablab-charter (waarin de voorwaarden staan waarop je het Fablab mag gebruiken) nog een paragraaf over hergebruik van materialen moeten worden opgenomen.

UPDATE (26/11): de volledige videoclip is exclusief te zien op Nu.nl!

Boat Tail op ECOCOOL 30/10/2009

Op de blog ECOCOOL.nl staat voor de aerodynamica/ duurzaamheidsliefhebber een interessant artikel over de 'Boat tail', die vrachtwagens weliswaar nog langer maakt dan ze al zijn maar wel zorgt voor een flinke brandstofbesparing:

boat_tail

Een boat tail, een taps toelopende uitbouw aan de achterkant van een vrachtwagen, zorgt voor een brandstofbesparing van 7,5 procent. Dit komt doordat de aerodynamica sterk verbetert, zo blijkt uit wegtesten van het samenwerkingsplatform PART (Platform for Aerodynamic Road Transport).

Ook op ECOCOOL een interview en artikel over de winnaar van de PICNIC Green Challenge van dit jaar: Dean Gregory over RIdgeblade, een revolutionaire, bijna onzichtbare windmolen. Binnenkort ook op uw dak?

Magic Box

bliksemberichten

Dit was het tweede nummer van mijn tijdschrift Bliksemberichten uit 1982 en waarschijnlijk is dit het enige exemplaar dat nog intact is. Het bestond namelijk uit zes houten doosjes lucifers (uit een oud buurtwinkeltje – de doosjes uit de supermarkt in die tijd waren al van karton), in een zwarte verpakking. Het logo, ontworpen door Herwolt van Doornen, was voor de gelegenheid in het Chinees vertaald (als 'elektriciteit' en 'flitsen' – geen enkele Chinese restauranthouder herkende het woord echter).

In die tijd waren veel nummers van mijn tijdschriftjes vermomd als pakketjes, in doosjes en dergelijke. Ze werden over de post verstuurd naar een kleine kring van abonnees. Het maken van doosjes was nog niet zo eenvoudig en allemaal handwerk.

screen-shot-2009-10-30-at-104909

Wat zou ik veel plezier gehad hebben van Magic Box, een Adobe AIR applicatie gemaakt door Alexander Rulkens waarmee je zelf doosjes kunt ontwerpen.
Het is de winnaar in de categorie 'Form' van de (Un)limited Design Contest, die Premsela en Waag Society hadden uitgeschreven. In een handomdraai heb je een vectorbestand (svg: Scalable Vector Graphics) – dat je vervolgens kunt gebruiken om je doosje uit te laten snijden met de lasercutter in een Fablab, maar het kan ook nog steeds met de hand natuurlijk.

screen-shot-2009-10-30-at-110635

Twitter als bron voor data visualisatie 21/10/2009

picture-1

Micro bloggen via het populaire Twitter zorgt voor een hoop interessante data zoals wel blijkt uit het werk van Jer Thorp. Door gebruik te maken van de Twitter webservice maakt Thorp intessante filmpjes over het vastleggen van tweets als data.

De filmpjes zijn gemaakt met behulp van Processing, een taal gebasseerd op Java en zeer geschikt voor dit soort doeleinden zoals wel blijkt.


Actiedag tegen klimaatverandering

24 oktober 2009: Een internationale actiedag tegen klimaatverandering

the-science-of-3501

350.org is een internationale campagne die probeert een wereldwijde beweging op gang te brengen om de klimaatcrisis op te lossen. De focus ligt op het cijfer 350 – 350 ppm of delen per miljoen, volgens wetenschappers de veilige grens voor CO2-concentratie in onze atmosfeer. 350 is echter meer dan alleen een cijfer – het is een symbool van waar we met onze planeet heen moeten.

Om de klimaatverandering aan te pakken moeten we snel handelen, allemaal samen – en 2009 wordt een cruciaal jaar. In december komen de wereldleiders bijeen in Denemarken, in Kopenhagen, om een nieuw globaal akkoord over uitstootvermindering te sluiten. Het probleem is dat het verdrag dat nu op tafel ligt, de ernst van de klimaatcrisis niet inziet – het slaagt niet voor de 350-test.

Om alle burgers, de media en onze politieke leiders achter het 350 doel te scharen, wordt de kracht van het internet gebruikt om op 24 oktober 2009 een internationale klimaatactiedag te organiseren. In Amsterdam is een klimaatbetoging op het Museumplein om 12.00 uur.

Harvesting in the City

Last weekend I went forging for wild carrots. Within 45 minutes Cocky Eek and I collected 3 kilos of white carrots in the Erasmuspark. This whole initiative is by Urban Edibles and Urbanibalism. Last Sunday around 19.00 approximately 20 people were invited for an urban dinner at the W.G. Kunst, a former sanatorium as part of the Wilhelmina Gasthuis hospital complex, in Amsterdam.
The meal was completely prepared with vegetables and plants harvested from in and around Amsterdam with various medicinal properties. Each course is like an edible vaccine to make you resistant against and treat you for our urban ailments real or hypochondriac.
A few of the very exquisite items on the menu were the antiflogistic aperitif, against infections in the mouth, an anti-hangover capsule, but also good for your digestion.

teunisbloem-in-ah-tas-kopie2 aperitif3

The evening also made you think about other aspects of food. We usually don’t think of the [medicinal] value of food, but neither do we think where it is produced, how it is processed or where it is actually coming from. We also discussed the idea of plants having feelings, but also the more political aspect of food. Like the US based multinational Monsanto is actually patenting it’s genetically modified seeds. For example by developing seed technology they produce plants that have sterile seeds, so they would never flower or grow fruit after the initial planting, making many farmers dependent on repurchasing seed for every planting. Imagine if this seed spread to native vegetation, making it impossible for any plant to reproduce fruit.

It also makes you think about our fast life in the city. It took us 45 minutes to harvest the carrot. It took Cocky 2.5 hours to wash the carrots and I think about an hour to scrape and cut the carrots with 5 people. However all the time and effort is completely worth it, the tastes are strong and natural. Especially the taste of bitter, if you think about it, we don’t know how bitter tastes anymore. Through this dinner we learn how the city can supply us with plenty and it gives us a look in the historical roots of recipes.

kreeften-in-tafel-kopie1

The whole menu was prepared by Wietske Maas and Mateo Pasquinelli from urbanibalism in collaboration with Cocky Eek and Theun Karelse from Urban Edibles.

RepRap masterclass 20/10/2009

Een RepRap (kort voor Replicating Rapid Prototyper) is een doe-het-zelf 3D printer. 3D-printers zijn nog erg duur, maar de RepRap kan zijn eigen onderdelen reproduceren, zodat in beginsel een oneindige reeks RepRaps kan worden geproduceerd. Het origineel (RepRap 1.0 Darwin) is ontworpen door Adrian Bowyer, professor aan de Bath University (UK).

cimg3577jpg

In het Fablab Amsterdam en bij Protospace loopt sinds half september een masterclass RepRap, waarin het origineel als uitgangspunt wordt genomen, maar waarbij ook gezocht wordt naar verbeteringen en vastlegging van het maakproces. Wekelijks komt de groep enthousiaste makers bij elkaar om een RepRap te fabriceren. Elke stap in het proces is te volgen op de website.

Op dit moment moet je de electronica voor de RepRap nog los kopen (voor ongeveer $500,-) maar er wordt gewerkt aan reproduceerbare electronica. Er bestaat ook de mogelijkheid voor iets meer ($650,-) een compleet bouwpakket van de RepRap aan te schaffen. De reproducties uit de RepRap zijn niet perfect, maar dat heeft juist ook een speciale charme. Als het exemplaar uit de masterclass klaar is komt het in het Fablab terecht.

Pollution app 17/10/2009

Dankzij Blog Action Day dit jaar kwam ik het programma Pollution voor de iPod/iPhone tegen (op TUAW: Five apps to help save the world). Blog Action Day was overigens dit jaar opnieuw een groot succes, er werden in totaal 31.000 traceerbare blogposts over klimaatverandering geplaatst op 13.000 deelnemende blogs in 155 landen. Maar dat terzijde.

img_0024 img_0025

Wat doet Pollution? Het brengt de vervuilingsbronnen in je omgeving in kaart, gebruikmakend van bestaande (openbare) databases. Hoewel er nog zeker het een en ander op de applicatie is aan te merken (trage kaart, herkent Nederlandse postcodes niet) is het opmerkelijk over hoeveel landen er al informatie te vinden is. Pollution toont de categorieën lucht (meetnetten), water, bodem en… microgolven, oftewel openbare wireless access points en antennes van gsm-netwerken. Met de Nieuwmarkt als uitgangspunt komt het programma op 72 vervuilingsbronnen in een radius van 30 km (waarvan 50 antennes – eentje in de Waag…). Per bron kan bekeken worden waar de uitstoot precies uit bestaat. Ook de actuele data van de meetnetwerken is te vinden.

Wat vooral nog wordt gemist is een inzicht in het actuele vervuilingsbeeld – hoe is de luchtkwaliteit in mijn wijk? En dat dan liefst direct in één oogopslag op de kaart. Wellicht als er in de toekomst een openbaar meetnetwerk van burgers beschikbaar is (met behulp van bijvoorbeeld de FING Green Watch), dan zou dit een aanzienlijke verrijking van de kaart zijn.

GreenCube 15/10/2009

Omdat zijn woonplaats, de gemeente Eindhoven, geen afzonderlijke inzameling van groenafval kent, heeft Jens Dyvik (die bij Waag Society zijn afstudeerproject in het kader van Self City deed) zijn eigen composteringsbak ontworpen, de GreenCube.

greencube

Het idee is dat meeerdere bewoners hun organisch afval in de bak kwijt kunnen. De gangbare composteringsvaten kunnen een dergelijke afvalstroom echter niet aan. Jens heeft daarom maanden gesleuteld aan een optimaal composteringsproces, zodat zo'n zestien huishoudens kunnen deelnemen.

Wool covered panels isolate the worms through the winter, and can be covered with plants. The roof of the GreenCube can be used for growing vegetables. The worm bag on the inside uses a continuous flow system, so finished compost can be extracted from the bottom without disturbing the conversion process.

Een mooi voorbeeld waar de afvalcyclus het best kan beginnen: dichtbij huis, samen met je buren. De eerste oogst aardappelen, tomaten en bonen (die bovenop de bak worden geteeld) is overigens al binnen.

bad-88-31 (Vandaag is het Blog Action Day: Climate Change)

Terug in de tijd: Ecogames 13/10/2009

ecologo

Op 1 december is het vijftien jaar geleden dat Stichting de Waag, Maatschappij voor Oude en Nieuwe Media werd opgericht, nu Waag Society. In dat kader kijken we af en toe eens terug op wat oude projecten. Zo werd in 1996 de Ecogames Competition (de website draait nog steeds!) georganiseerd:

In de Ecogames Competition 1996 daagt de Maatschappij voor Oude en Nieuwe Media je uit een computerspel te bedenken, waarin op een originele en spannende wijze het milieu aan de orde wordt gesteld.

Er waren behoorlijke geldprijzen met de wedstrijd te verdienen. Het idee was ontstaan tijdens de Doors of Perception 3 conferentie. Dit was de jury, gefotografeerd voor de Waag:

jury3

Er waren niet zoveel voorwaarden waaraan de ecospellen moesten voldoen; het ging om de ideeën erachter:

Zorg ervoor dat het ORIGINEEL is! Schieten op milieu-onvriendelijke mensen is niet wat we voor ogen hebben, dat kunstje kennen we inmiddels wel. En een autorace-computergame met elektrische auto's maakt ook weinig kans op de hoofdprijs.

De zes genomineerden kregen zes weken de tijd om samen met een producent van multimedia toepassingen, InfoNederland (info.nl), een demo van hun game te ontwikkelen. Op vijf april 1997 maakte de jury de winnaars bekend. Er was een speciale Greenpeace Prijs voor 'Back to Nature' gemaakt door Wesley Yarde. Winnaar was Debbie Marchena met 'Herrie'. Het zou interessant zijn te weten wat er verder geworden is van de winnaars of de games die zij hadden bedacht. Jammer dat de demo's niet online te zien zijn…

Drie 'screenshots' van de demo's van de winnaars: Herrie, King of the sea en Housevis.

1 king2jpg housevis1

older posts »